Jodl bir diktatöre, psikolojik bir zaruret olarak hiçbir zaman kendi hatalarının hatırlatılmaması gerektiği sonucuna varmıştı. Zira diktatoryal gücünün en büyük kaynağı olan özgüveninin muhafazası için bu şarttı.
Bir genelkurmay tarihi yazılacak olsaydı, bu oldukça faydalı bir çalışmanın tarihi olurdu; küstahlığı ve mağrur teslimiyeti, gösteriş ve kıskançlığı, insanoğlunun bütün zaaflarını, dâhiler ile bürokrasi arasındaki kavgayı ve zafer ile mağlubiyetin bütün saklı nedenlerini anlatırdı. Meşhur olmuş birçoklarının ışığını söndürür ve trajediden mahrum olmazdı.