Sefanur Dilruba ÖZCAN
@sefanur_akyildiz
Ömür sermayesi olanlar, vaktiyle kitapları kendilerine yoldaş görenler değil midir?
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Yüksek Lisans
96 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitapların bir kaderi vardır. Okumak istediğimiz zamanı biz değil, bu kader belirler.
Sefanur Dilruba Özcan
Kalp ve göz1000Kitap
Aşk sevdiklerimizin yüzüne tuttuğumuz bir ayna olabilir; ama "romantik" aşkta aynayı sıklıkla sevdiğimizin yüzüne değil, kendi yüzümüze tutarız. Muhatabımızla karşılıklı olarak birbirimizi geliştirdiğimiz bir ilişki değil de, karşıtı olarak narsizizmalarımızı pekiştirdiğimiz, gönül okşayıcı bir ilişki kurarız. Ebediyet arzusu ile kıvranırız: Keşke sevdiğimin gözündeki yüceltilmiş imgemi sonsuza dek saklayabilsem, keşke zaman dursa da sonsuza dek bu saadet çeşmesinden su içsem! Kendi kalbimle severim onu; belki de derdim sevmek değil, sevilmektir. Ayrılık saati gelip çattığında, "Benden ne istediğini, beni nerelere koyduğunu hiç anlayamadım," deyişim belki de bundandır. Sevilme arzusu bir türlü kanmak bilmez.
Aşk bu yönüyle bir infilak halidir: Beni seviyorsan benim bir parçamsın, sana duyduğum aşkla yüceliyorum. Beni sevmiyorsan, benim sevdiğim kim? Aşkının bana verdiği acıyla yüceliyorum. Bu acıyı bu dünyada yalnız ben çekebilirim. O halde ben seni sevmesem de ben beni seviyorum. Goethe' nin deyişiyle: "Seni seviyorsam sana ne bundan? "
" Ben ne yaptım? Bir hududu zorladım. Kendimin dışına çıkmak isterken kendime rast geldim . Meğer kul olduğumu anlamak için Allahlık taslamalıymışım! Meğer sonradan hakikat yapmaya mecbur olmak için evvela yalan söylemeliymişim. "
İnsanın olgunlaşma yönünde attığı adımlar, onu sıradan bilinçten benliğin yaratıcı bilincine taşıyabiliyorsa, ya da Feridüddin Attar'ın o enfes istiaresiyle söylersek, kişi Simurg'u görmek için kanatlarının yanmasını göze alabiliyorsa, doğru yolda ve doğru yönde yürüyor demektir.
