*MECZUP*
Ne zaman bir kitap açıp okusan, bir ağaç gülümser ölümden sonra yaşam olduğunu bilen.
Belki içimizdeki çocuk yaşar, hayata olan inancını kaybetmez diye okumaya devam et..
Ah, içimde capcanlı ve sıcacık olan bu düşünceleri acaba bir gün kağıda aktarıp, ruhuma ayna tutabilecek miyim? Tıpkı ruhumun, mutlak Tanrı'ya ayna tuttuğu gibi!
Hayatımda bundan sonra hiçbir başarı elde edemeyecek bile olsam, mezarıma huzur içinde gidecektim. Belki Ay yüzeyinde hiç yürüyemeyecektim ya da Nobel Ödülü kazanamayacaktım veya Beyaz Saray'da yaşayamayacaktım. Fakat bir insanı bakımevinden kurtarıp ona bilincini, yaşamını ve ailesini geri verebilme ayrıcalığını kazanmış olmak... İşte bu benim için bütün dünyayı verseler değişmeyeceğim bir mutluluktu.