Serap Alagöz
@segrap
Perdeyi açtım; ama başlayan gün hüzünlü ve kederliydi. Ölen adamın sönmekte olan zavallı hayatı gibi.
Güneş yoktu!
Reklam
Çok tuhaftı! Ağlayamadım; ama ruhum paramparça olmuştu.
Dünyanın güçlülere ait olmasında şaşacak bir şey yoktu. Köleler, kendi köleliklerine saplantıyla bağlıydı.
İş; önünde secde edip tapındıkları altın putuydu onların.
“Kütüphane dolduracak kadar yazmak, kendi hayatını kaybeden adama ne fayda sağlar?”