Puan vermedi·261 syf.·
18 günde okudu
·2018 9. kitabı
Reklam
Ne var ki, Ralph'ın gırtlağından çıkamıyordu böyle bir söz. Jack'in, kötü davranması yetmiyormuş gibi, bir de ustaca konuşmak hilesine başvurmasına büsbütün içerlemişti. Ateş sönmüştü, gemi geçip gitmişti. Anlayamıyorlar mıydı bunlar?
Yaşardık, her zamanki gibi, aldırmadan. Aldırmamak cehaletle aynı şey değilidir, üstünde çalısmanız gerekir.
Hiçbir şey bir anda değişmez: Derece derece ısınan bir küvette farkına varmadan haşlanarak ölürsünüz. Elbette gazetelerde öyküler vardı, hendeklerde ya da ormanlarda bulunan cesetler, ölesiye dövülmüş ya da sakatlanmış, eskiden dedikleri gibi saldırıya uğramış; ama bunlar başka kadınlar hakkındaydı ve bunları yapan erkekler başka erkeklerdi. Hiçbiri tanıdığımız erkekler değildi. Gazete öyküleri bizim için rüya gibiydi, başkalarının gördüğü kötü rüyalar. Ne korkunç derdik, öyleydiler de, ama inanılır olmaksızın korkunçtular. Aşırı melodramatiktiler, bizim hayatımıza ait olmayan bir boyuta sahiptiler.
Gazetelere konu olmayan insanlardık biz. Baskı kenarlarındaki beyaz boş alanlarda yaşıyorduk. Bu bize daha çok özgürlük veriyordu.
Öyküler arasındakı boşluklarda yaşardık.
