• Yangınlar,
    Kahpe fakları,
    Korku çığları
    Ve irin selleri, aç yırtıcılar,
    Suyu zehir bıçaklar ortasındasın.
    Bir cana, bir başa kalmışsın vay vay! 
    Pusatsız, duldasız, üryan
    Bir cana bir de başa
    Seher vakti leylim - leylim
    Cellat nişangahlar aynasındasın.
    Oy sevmişem ben seni...
  • OTUZÜÇ KURŞUN   

       1. 

       Bu dağ Mengene dağıdır
       Tanyeri atanda Van'da 
       Bu dağ Nemrut yavrusudur 
       Tanyeri atanda Nemruda karşı 
       Bir yanın çığ tutar, Kafkas ufkudur     
       Bir yanın seccade Acem mülküdür 
       Doruklarda buzulların salkımı
       Firari guvercinler su başlarında 
       Ve karaca sürüsü, 
       Keklik takımı...
       
       Yiğitlik inkar gelinmez 
       Tek'e - tek döğüşte yenilmediler 
       Bin yıllardan bu yan, bura uşağı
       Gel haberi nerden verek 
       Turna sürüsü değil bu 
       Gökte yıldız burcu değil 
       Otuzüç kurşunlu yürek 
       Otuzuç kan pınarı 
       Akmaz, 
       Göl olmuş bu dağda... 

       2. 

       Yokuşun dibinden bir tavşan kalktı 
       Sırtı alaçakır 
       Karnı sütbeyaz
       Garip, ikicanlı, bir dağ tavşanı 
       Yüreği ağzında öyle zavallı 
       Tövbeye getirir insanı 
       Tenhaydı, tenhaydı vakitler 
       Kusursuz, çırılçıplak bir şafaktı
       
       Baktı otuzüçten biri 
       Karnında açlığın ağır boşluğu 
       Saç, sakal bir karış 
       Yakasında bit, 
       Baktı kolları vurulu, 
       Cehennem yürekli bir yiğit, 
       Bir garip tavşana, 
       Bir gerilere. 

       Düştü nazlı filintası aklına, 
       Yastığı altında küsmüş, 
       Düştü, Harran ovasından getirdiği tay 
       Perçemi mavi boncuklu, 
       Alnında akıtma 
       Üç topuğu ak, 
       Eşkini hovarda, kıvrak, 
       Doru, seglavi kısrağı. 
       Nasıl uçmuşlardı Hozat önünde!

       Şimdi, böyle çaresiz ve bağlı, 
       Böyle arkasında bir soğuk namlu 
       Bulunmayaydı, 
       Sığınabilirdi yüceltilere... 
       Bu dağlar, kardeş dağlar, kadrini bilir,      
       Evvel Allah bu eller utandırmaz adamı, 
       Yanan cıgaranın külünü, 
       Güneşlerde çatal kıvılcımlanan 
       Engereğin dilini, 
       İlk atımda uçuran 
       Usta elleri... 

       Bu gözler, bir kere bile faka basmadı 
       Çığ bekleyen boğazların kıyametini 
       Karlı, yumuşacık hıyanetini 
       Uçurumların, 
       Önceden bilen gözleri... 
       Çaresiz
       Vurulacaktı, 
       Buyruk kesindi, 
       Gayrı gözlerini kör sürüngenler 
       Yüreğini leş kuşları yesindi...

       3. 

       Vurulmuşum 
       Dağların kuytuluk bir boğazında 
       Vakitlerden bir sabah namazında 
       Yatarım         
       Kanlı, upuzun... 

       Vurulmuşum 
       Düşüm, gecelerden kara 
       Bir hayra yoranım çıkmaz 
       Canım alırlar ecelsiz 
       Sığdıramam kitaplara 
       Şifre buyurmuş bir paşa 
       Vurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız 

       Kirvem, hallarımı aynı böyle yaz 
       Rivayet sanılır belki 
       Gül memeler değil 
       Domdom kurşunu 
       Paramparça ağzımdaki... 


       4.

       Ölüm buyruğunu uyguladılar, 
       Mavi dağ dumanını 
       ve uyur-uyanık seher yelini 
       Kanlara buladılar. 
       Sonra oracıkta tüfek çattılar 
       Koynumuzu usul-usul yoklayıp 
       Aradılar. 
       Didik-didik ettiler 
       Kirmanşah dokuması al kuşağımı 
       Tespihimi, tabakamı alıp gittiler 
       Hepsi de armağandı Acemelinden... 

       Kirveyiz, kardeşiz, kanla bağlıyız 
       Karşıyaka köyleri, obalarıyla 
       Kız alıp vermişiz yüzyıllar boyu, 
       Komşuyuz yaka yakaya 
       Birbirine karışır tavuklarımız 
       Bilmezlikten değil, 
       Fıkaralıktan 
       Pasaporta ısınmamış içimiz 
       Budur katlimize sebep suçumuz, 
       Gayrı eşkiyaya çıkar adımız 
       Kaçakçıya 
       Soyguncuya 
       Hayına... 

       Kirvem hallarımı aynı böyle yaz 
       Rivayet sanılır belki 
       Gül memeler değil 
       Domdom kurşunu 
       Paramparça ağzımdaki... 

      
       5.
     
    Vurun ulan, 
       Vurun, 
       Ben kolay ölmem. 
       Ocakta küllenmiş közüm, 
       Karnımda sözüm var 
       Haldan bilene. 
       Babam gözlerini verdi Urfa önünde 
       Üç de kardaşını 
       Üç nazlı selvi, 
       Ömrüne doymamış üç dağ parçası. 
       Burçlardan, tepelerden, minarelerden 
       Kirve, hısım, dağların çocukları 
       Fransız Kuşatmasına karşı koyanda

       Bıyıkları yeni terlemiş daha 
       Benim küçük dayım Nazif 
       Yakışıklı, 
       Hafif,    
       İyi süvari 
       Vurun kardaş demiş
       Namus günüdür 
       Ve şaha kaldırmış atını. 

       Kirvem hallarımı aynı böyle yaz 
       Rivayet sanılır belki 
       Gül memeler değil 
       Domdom kurşunu 
       Paramparça ağzımdaki...  
  • Süleymaniye`de Bayram Sabahı
    Yahya Kemal Beyatlı

    Artarak gönlümün aydınlığı her saniyede
    Bir mehâbetli sabah oldu Süleymâniye`de
    Kendi gök kubbemiz altında bu bayram saati,
    Dokuz asrında bütün halkı, bütün memleketi
    Yer yer aksettiriyor mavileşen manzaradan,
    Kalkıyor tozlu zaman perdesi her an aradan.
    Gecenin bitmeye yüz tuttuğu andan beridir,
    Duyulan gökte kanat, yerde ayak sesleridir.
    Bir geliş var!.. Ne mübârek, ne garîb âlem bu!..
    Hava boydan boya binlerce hayâletle dolu...
    Her ufuktan bu geliş eski seferlerdendir;
    O seferlerle açılmış nice yerlerdendir.
    Bu sükûnette karıştıkça karanlıkla ışık
    Yürüyor, durmadan, insan ve hayâlet karışık;
    Kimi gökten, kimi yerden üşüşüp her kapıya,
    Giriyor, birbiri ardınca, ilâhî yapıya.
    Tanrının mâbedi her bir tarafından doluyor,
    Bu saatlerde Süleymâniye târih oluyor.

    Ordu-milletlerin en çok döğüşen, en sarpı
    Adamış sevdiği Allah`ına bir böyle yapı.
    En güzel mâbedi olsun diye en son dînin
    Budur öz şekli hayâl ettiği mîmârînin.
    Görebilsin diye sonsuzluğu her yerden iyi,
    Seçmiş İstanbul`un ufkunda bu kudsî tepeyi;
    Taşımış harcını gâzîleri, serdârıyle,
    Taşı yenmiş nice bin işçisi, mîmâriyle.
    Hür ve engin vatanın hem gece, hem gündüzüne,
    Uhrevî bir kapı açmış buradan gökyüzüne,
    Taa ki geçsin ezelî rahmete ruh orduları..
    Bir neferdir, bu zafer mâbedinin mîmârı.

    Ulu mâbed! Seni ancak bu sabah anlıyorum;
    Ben de bir vârisin olmakla bugün mağrûrum;
    Bir zaman hendeseden âbide zannettimdi;
    Kubben altında bu cumhûra bakarken şimdi,
    Senelerden beri rüyâda görüp özlediğim
    Cedlerin mağfiret iklîmine girmiş gibiyim.
    Dili bir, gönlü bir, îmânî bir insan yığını
    Görüyor varlığının bir yere toplandığını;
    Büyük Allah`ı anarken bir ağızdan herkes
    Nice bin dalgalı Tekbîr oluyor tek bir ses;
    Yükselen bir nakaratın büyüyen velvelesi,
    Nice tuğlarla karışmış nice bin at yelesi!

    Gördüm ön safta oturmuş nefer esvaplı biri
    Dinliyor vecd ile tekrar alınan Tekbîr`i
    Ne kadar saf idi sîmâsı bu mü`min neferin!
    Kimdi? Bânisi mi, mîmârı mı ulvî eserin?
    Taa Malazgirt ovasından yürüyen Türkoğlu
    Bu nefer miydi? Derin gözleri yaşlarla dolu,
    Yüzü dünyâda yiğit yüzlerinin en güzeli,
    Çok büyük bir iş görmekle yorulmuş belli;
    Hem büyük yurdu kuran hem koruyan kudretimiz
    Her zaman varlığımız, hem kanımız hem etimiz;
    Vatanın hem yaşayan vârisi hem sâhibi o,
    Görünür halka bu günlerde teselli gibi o,
    Hem bu toprakta bugün, bizde kalan her yerde,
    Hem de çoktan beri kaybettiğimiz yerlerde.

    Karşı dağlarda tutuşmuş gibi gül bahçeleri,
    Koyu bir kırmızılık gökten ayırmakta yeri.
    Gökte top sesleri var, belli, derinden derine;
    Belki yüzlerce şehir sesleniyor birbirine.
    Çok yakından mı bu sesler, çok uzaklardan mı?
    Üsküdar`dan mı? Hisar`dan mı? Kavaklar`dan mı?
    Bursa`dan, Konya`dan, İzmir`den, uzaktan uzağa,
    Çarpıyor birbiri ardınca o dağdan bu dağa;
    Şimdi her merhaleden, taa Bâyezîd`den, Van`dan,
    Aynı top sesleri birbir geliyor her yandan.
    Ne kadar duygulu, engin ve mübârek bu seher!
    Kadın erkek ve çocuk, gönlü dolanlar, yer yer,
    Dinliyor hepsi büyük hâtırâlar rüzgârını,
    Çaldıran topları ardınca Mohaç toplarını.

    Gökte top sesleri, bir bir, nerelerden geliyor?
    Mutlaka her biri bir başka zaferden geliyor:
    Kosova`dan, Niğbolu`dan, Varna`dan, İstanbul`dan..
    Anıyor her biri bir vak`ayı heybetle bu an;
    Belgrad`dan mı? Budin, Eğri ve Uyvar`dan mı?
    Son hudutlarda yücelmiş sıra dağlardan mı?

    Deniz ufkunda bu top sesleri nerden geliyor?
    Barbaros, belki, donanmayla seferden geliyor!..
    Adalar`dan mı? Tunus`dan m, Cezayir`den mi?
    Hür ufuklarda donanmış iki yüz pâre gemi
    Yeni doğmus aya baktıkları yerden geliyor;
    O mübârek gemiler hangi seherden geliyor?

    Ulu mâbedde karıştım vatanın birliğine.
    Çok şükür Allaha, gördüm, bu saatlerde yine
    Yaşayanlarla beraber bulunan ervâhı.

    Doludur gönlüm ışıklarla bu bayram sabahı.
  • ..
    Örümcekler ise karıncalara göre
    daha soğuk yaratıklar. Pek hareket ettikleri yok. "Günaydın," diyorsun mesela, adam iplemiyor bile. Yani
    ipliyor da, iplerini hep ağ örmek için kullanıyor.
    ..
    Selahattin Demirtaş
    Sayfa 14 - Dipnot yayınları
  • Sakin - i hak - i der - i meyhaneyüz şanı -ü - seher
    İrtifa - ı kadr içtin bab-ı saadet beklerüz
  • Tut Yüreğimden Ustam
    SERKAN UÇAR
    Ustam!
    Aklım firarda.
    Gözbebeklerim de müebbet hüzün,
    Dilimde ay kesiği bir yara,
    Düşüm kırık dökük,
    Umudumun boynu bükük,
    Bir öksüzün omuzlarında sukut.
    Yüreğim sana emanet sıkı tut.
    Tut ki; kancık pusulara düşmesin.
    Bir hain kurşunu gelip deşmesin.

    Ustam,
    Ne zaman o senin bildiğin zaman,
    Ne sevda gördüğün masallardaki.
    Eskiden,
    Halı tezgahında dokunurdu aşklar,
    Nakış nakış, körpe kız ellerinde.
    Mendillere yazılırdı isimler,
    Yüreklere kazılırdı gizlice.
    Sevdalılar asil ve de yürekli
    Sevdalar, kavgalar iki kişilik.
    Oysa şimdi;
    Çorak gönüllere ekiliyor sevdalar seher vakitlerinde.
    Meşru sevdalardan,
    Gayrı meşru acılar doğuyor kundaklara,
    Günahkar gecelerden.

    Beni herkes sevdaya asi sanır,
    Oysa aşk, beni nerde görse tanır,
    Hasret tanır,
    Zulüm tanır,
    Ölüm tanır,
    Yüzüm yüzümden utanır.

    Yorgunum ustam;
    Ne katıksız somun isterim senden,
    Ne bir tas su,
    Ne taş yastıkta bir gece uykusu.
    Var gücünle asıl sükunetime,
    Çığlığım kopsun,
    Uzat ellerini güneşe dokun,
    Uyandır uykusundan,
    Tut yüreğimden ustam tut,
    Tut beni, sür güne…
  • Yakarım ona bir seher türküsü,
    Gözleri zaten deniz deniz kokusu,
    İkimizin yerinede ben severim,
    Odur sevdamın batısı doğusu,
    İkimizin yerinede ben severim,
    Odur sevdamın batısı doğusu,

    Aşk olsun Aşk olsun,
    Şu alemde hep aşk olsun,
    Şu alemde hep aşk olsun,
    O güzel de beni sevsin,
    Gönlümdeki şu taht dolsun,
    Gönlümdeki şu taht dolsun...🎶