Hayatın tecelliyatını fark edemiyorsunuz.Bahar geldi, haberi yok, bir haz almıyor ondan.Nisan yağmurları başladı, rahmet yağıyor,ılık bir gün seher vakti kuşlar,geceleyin bülbüller ötüyor, farkına varın. Bunlar hep tecelliyat. Bunların hepsi bize bir şey söylüyor.
Sen gün ışığı
Bulutlar arasından sızan raslantısı
Şiire dal veren, yaprak sunan bahar.
Adı birlikte anılan çiçeklerle
Güneşe ışık hazırlayan seher…
Ali İhsan Konuklu
Ali İhsan Konuklu
Aşkın bir adı da yorulmamaktır.
AŞK RİSALESİ
Dirilmek yeniden
Yerin uyanması gibi, kımıldaması gibi toprağın
Bulutları yarması gibi gün ışığının
Yağmurun ansızın boşanması
Binlerce kuşun bir anda parlaması havalanması
Erimesi gibi karların ve buzulların
Patlaması gibi dal uçlarında tomurcukların.
Dirilmek yeniden
Yüzyıl süren bir berzahtan geçmişiz gibi
Kandan kinden öfkeden
Üstümüze bir sağnak boşanmış gibi
Sürekli lekelendiğimiz, çözülmeye terkedildiğimiz
Bir bataktan çıkar gibi.
Yürürken, otururken, yatarken
Hep çürümek durumunda kalmış
Duyduklarımızdan dolayı kulaklarımız
Gördüklerimizden ötürü gözlerimiz
Dokunduklarımız için ellerimiz.
Belli bir bozgun yaşamışız
Her şeye ölüm dadanmış sanki
Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar
Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar
Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar
Çocukluk kalkmış dünyadan gibi
Her çocuk antik çağ filozoflarından bir kalıntı sanki.
Aşkın son saltanatını yaşamak için mi ey kalbim
Ruhun serüvenine bir kale olmak için mi?
Bu başkaldırma kanatlanma.
Durmadan geçiyordu o zamanlar
“Sabah kalkınca ilk işimiz abdest almak olsun.
Sonrada “İlahi ente maksudi ve rızake matlubi” (Allahım benim maksudum sensin ve kazanmak istediğim şey senin rızandır)
Duasını yapın. Böyle yaparsanız akşama kadar yaptığınız bütün işlere bu duanın bereketi gelir ve hepsi Cenâbı Hâkk’ın rızasına muvafık olur..”
Hayyam'dan..Şiir
Gün gelir...
Hırsızlar zengin...
Metresler eş...
Serseriler adam olur...
Odundan kapı, taştan saray olur...
Gün gelir...
Kezbanlar destan...
Onları destan yapanlar mestan olur...
Gün gelir...
Çivisi çıkar dünyanın...
Konuşamayanlar hatip...
Şifa veremeyenler tabip...
Yazamayanlar kâtip olur...
Ama yine öyle bir gün gelir ki...
İşler ters döner.
Aldatan, bir gün sadakat için...
Çalan, bir gün adalet için...
Döven, bir gün şefkat için yalvarır...
‘Piyon’ deyip geçme, gün gelir şâh olur....
Şâha da fazla güvenme…
Gün gelir mat olur.
İnsan yaratıcısına bile nankör iken sana vefalı mı olur?
Oluruna bırak her şeyi bak neler neler olur...
"Ey seher rüzgarı! Bize haber ver; sen geçtiğin yolda, o alev alev yanan, o ateş dolu, o sevda dolu gönlü gördün mü? O gönül, yüzlerce yalçın kayaları, graniti ateşiyle yaktı, eritti."