İnsan, varlık tılsımı denen şeyin iç yüzünde ilerledikçe ilerliyor, gidiyor gidiyor ve nihâyet esrarlı bir gizlilik içinde kayboluveriyor. İşte bu yüzden ben, insanlardaki his âlemini uykuya benzetiyorum; zirâ biz gaybın esrârından uyuyucularız. Şu hâlde bütün bu uykuda gördüklerimiz de bir hayal sûretinden başka nedir?