Şehmus Arık

Anadolu’nun kadim geleneklerine göre her acının ilacı yemekti. Ne kadar üzüntülü bir olay yaşarsan yaşa, yemek tedavi ediciydi. Antakya’da anneannem öldüğü zaman komşular bir ay evde yemek pişmesine izin vermemişlerdi. Her bir komşu sırayla ziyafet sofraları kurmuştu. Yemek hep ‘ölmüşlerin ruhu için’ yeniyordu. Sanki o ruhlar, besinlerden yararlanacakmış gibi.
Sayfa 324·Kitabı okudu
Alıntı
Şehmus Arık
Anadolu Boğa burcuymuş