Yaşam için tehlikeli olman nedeniyle, senin çevrende, sırtından bıçaklanmadan ve alnına kara çalınmadan hakikati savunmak olanaksız olduğundan kendimi senden uzaklaştırdım. Gene söylüyorum: senin geleceğinden değil, senin varlığından, içinde bulunduğun durumdan uzaklaştırdım kendimi. İnsanlığından değil, insanlık dışılığından ve beş para etmezliğinden kopardım kendimi.
Doğrusu kitabın kapağını açmadan önce karşıma günümüz sokak dili jargonuyla yazılmış,sosyal medyada görmeye alışık olduğumuz kalıp sözlerle karşılaşacağımı düşünmüştüm. Ama yazarımız eserini öylesine ustalıklı bir dille yazmış ki kitaba tek kelimeyle hayran kaldım ve bilmeyen bir insan için yazarın ilk eseri olduğuna inandırmak zor olacaktır diye düşünüyorum. Eser bir kadına yazılmış mektuplar üzerinden bir insanın içinde taşıdığı beklentileri,hayalleri,hayal kırıklıklarını ve çevresine dair gözlemlerini geniş bir duygu bütünlüğüyle önünüze seriyor. Kitapta çok büyük bir duygu yoğunluğu hakim ;kimi yerlerde Genç Werther’in “Acılarına “şahitlik ediyor kimi yerde ise Kafka’nın “Milenaya “mektuplarını buluyor çoğu yerde de Fernando Pessoa’nın “Huzursuzluğuna” rastlıyorsunuz.Bu güzel esere hak ettiği değeri vermek adına kesinlikle okunmasını tavsiye ediyorum.Kaleminin daim olmasını diliyorum.
Bir insan gidince eşyalar da öksüzleşir.
İnsanların en incitici tarafı budur: Senin dünyan yıkılırken ,onların ekmek almaya çıkması.