İnsanlar, kendini sevdiren birisini mağdur etmeyi, korku uyandıran birisine oranla daha az önemserler. Çünkü sevgiyi hatır bağı ayakta tutar, insanlar kötü oldukları için kişisel çıkarlarının söz konusu olduğu her fırsatta bu bağ kopar ; oysa korku insanı hiç terk etmeyen bir ceza korkusuna dayanır.
Sevilmektense korkulmak çok daha güvenlidir. Çünkü insanlar hakkında genel olarak şu söylenebilir: Nankör ,gelgeç gönüllü ,sahtekar, tehlikeden kaçar, kar peşinde koşarlar… Tehlike uzakta olduğunda, onların iyiliği için çalıştığını sürece bütünüyle senin yanındadırlar, sana kanlarını, mallarını, yaşamlarını ve çocuklarını sunarlar ama tehlike yaklaştığında senden yüz çevirirler…