- Sizi düşünüyorum da. Bir yerde, sanki insanlara yabancı, onlardan uzaklaşmış gibi görünüyorsunuz ama insan olmanızdan kaynaklanan tutku ve hırslarınız da dehşetle yoğun.
- Yani herkes beni iyi biri sanırken, aynı anda içimdeki kötü insanın da farkına varıyorlar. Onu mu demek istiyorsun?
- Hayır, hayır! İyi veya kötüyle ilişkisi yok bunun. İyi veya kötüden ziyade bunların her ikisine de karşı tavır alan bir ...
- O halde büyüse de çocuk kalmış birinden söz ediyorsun.
- Hayır o da değil.Nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Elektriğin kutuplarına mı benzetsem acaba? İşte öyle bir şey. Birbiriyle çelişen artıyı da eksiyi de bünyesinde bulunduran birisiniz siz .
-Her şey geçiyor, hayat da geçecek. Demek ki hiçbir şeyin lüzumu yok. Yahut yalnız özgürlük bilincine lüzum var çünkü insan özgür olunca hiç ama hiçbir şeye ihtiyacı olmaz.
-"Hiçbir şey geçmez", hiçbir şey iz bırakmadan geçmiyor, buna inanıyorum. Attığımız her küçük adım bugünkü ve gelecekteki hayatınız için bir önem taşımakta.Yaşadığım şeyler boşuna geçip gitmedi. Büyük mutsuzluklarım ve sabrım buradaki insanların yüreğine dokundu.
Sayfa 100 - Maria Viktorovna, Misail Poloznev·Kitabı okudu
Mücadeleden, hayatın günlük hırgüründen kaçmak ve çiftliğine sığınmak ... Bu hayat değil bencillik, tembellik ve kendine özgü bir tür keşişliktir. Yararlıktan yoksun bir keşişlik! İnsana üç arşın toprak ya da bir çiftlik değil bütün bir yerküre, bütün doğa gereklidir; insana, sahip olduğu bütün yetenekleri, özgür ruhunda saklı özgünlüğü açığa çıkarabileceği kadar geniş bir dünya gereklidir.
Bütün hayatınca Çehov ruhunun kaynaklarıyla yaşadı; her zaman kendisi, her zaman özgür kaldı. Böyle bir adamı düşünmek bile insanı rahatlatır, hayatı insana daha açık,daha duru bir anlamda gösterir.