ama bu eylemlere uzun süredir alışık olmasaydım, fevkalade bir çaba harcamadan hiçbirini yapamazdım. özellikle konuşurken, eski gücümle yaşadığımı sanıyordum. düşüncemin yahut irademin gerçek bir katkısı olmaksızın, sözcükler ve tümceler, hatta kahkahalar dökülüyordu ağzımdan. zaten yaptıklarımı, gördüğüm filmleri, karşılaştığım insanları artık belli belirsiz anımsıyorum. davranışlarımın tümü yapaydı. irademi, isteğimi ve insan zekası denen şeyi kullandığım başlıca eylemlerin hepsi bu adamla ilişkiliydi.