Mücadeleden, hayatın günlük hırgüründen kaçmak ve çiftliğine sığınmak ... Bu hayat değil bencillik, tembellik ve kendine özgü bir tür keşişliktir. Yararlıktan yoksun bir keşişlik! İnsana üç arşın toprak ya da bir çiftlik değil bütün bir yerküre, bütün doğa gereklidir; insana, sahip olduğu bütün yetenekleri, özgür ruhunda saklı özgünlüğü açığa çıkarabileceği kadar geniş bir dünya gereklidir.
Bütün hayatınca Çehov ruhunun kaynaklarıyla yaşadı; her zaman kendisi, her zaman özgür kaldı. Böyle bir adamı düşünmek bile insanı rahatlatır, hayatı insana daha açık,daha duru bir anlamda gösterir.