Şehrazad
@sehri_azad
Daha fazla kendim olmaya çalışıyorum, insanların onaylamasını veya onaylamamasını umursamadan.
Daha öncesinde mantarlar hakkında pek bir şey düşündüğüm söylenemez, fakat bu kitap mantarlara karşı bir ilgi duymama vesile oldu. Bilimsel bir kitap oluşu gözünüzü korkutmasın zira yazar, okuyucuyu saf bilgi ile boğmak yerine adeta masalsı bir yolculuğa çıkarıyor. Okuyucuyu yormadan bilgiyi aktarıyor ve daha fazlasını öğrenmeye teşvik ediyor. Pek çok romandan daha akıcı bir dili vardı. Hem mantarlara hem de bütün ekosisteme bakış açınızı değiştirecek bir kitap. Biyolojiye ilgi duymayanların bile bu kitaba bir şans vermesi gerektiğini düşünüyorum.
Reklam
Arkadaşımla kitap fuarında dolaşırken rastgeldiğim, sonra da yazarın kitaplarının toplu alımında indirim olduğunu öğrenince ortaklaşa aldığımız kitaplardan benim payıma düşeni. Bu sebeple kitaba başlarken ne beklemem gerektiğinden emin değildim, pek bir beklentim de yoktu işin açıkçası. Kitap da pek bir beklentiye girilmeden okunursa zevk alınabilecek bir kitap.
Temelde ana karakterin arkadaşı öldükten sonra onun kitabını kendi kitabı gibi yayınlamasını anlatıyor. Bunu anlatırken de bol bol sektörü, sosyal medyayı, linç kültürünü ve pek çok güncel sorunu eleştiriyor. Edebi bir anlatımdan ziyade sinematik bir anlatım var. Hafif ve sürükleyici bir şeyler okumak isteyenlere önerebilirim.
Bu kitap ne kadar uzun süredir güncel bir eser okumadığım gerçeğini yüzüme vurdu, bir kitapta twitterdan bahsedilebileceğini düşünmemiştim.
Tok karnına, sıcak bir odada okunduğunda bile okuyucuya açlığı ve çaresizliği hissettiren o kitap.
Adını bile bilmediğimiz genç bir yazarın beş parasız sokaklarda kalışını ve bu sefaletin ortasında bile gururundan ödün vermeyişini okuyoruz.
Okurken pek çok kez kitabın içerisine girip karaktere "Şu gururunu ve idealistliğini bir kenara bırak da hayatta kalmaya bak!" diye bağırma isteği uyandırdı, elimden gelse onun yerine ekmek çalardım.
Açlıktan parmağını emip odun kemirmesi beni çok etkilemişti.
