Düzceli Mehmet hikayesini halit Ertuğrul’un kendi seslendirdiği bir videosunda rastlamıştım. Bir sözü beni derinden etkilemişti “hayatta kötü insan yoktur, yüreğine dokunulmamış insan vardır.” Bu söz beynime telkin etmişti. Büyük merakla okuduğum kitapta şunu öğrendim: Hepimiz hayatın bi döneminde belli zorluklar yaşayarak dini isyana girdiğimi ve Mehmet’in herkesin düşüncelerinde tezahür ettiği sualleri karşısında halit hocamın mutabık cevapları beni derinden etkiledi. Ruhumda bir türlü dinmeyen acının, mutsuzluğun tek ilacı yüce Allah’tan af dilemek ve istiğraf etmekmiş. Mehmet’in durgun esrarengiz sükutu eşliğinde acıyla akseden haykırışları, neden bu manevi iklimin bu bitmez hazzından ve huzurundan bahsetmediler.. bomboş geçen gençliğime yazık… çok çok yazık… diye söylenen sözleri karşısında, akseden duygularımı teskin etmekteydim. adeta yüreğimi mengeneden kurtarmaya çalışırken, manevi huzurun tezahürüyle bi anda vecd huzurunda bulmuştum kendimi… yoluma ışık olan Nurullah hocamın esrarengiz kaleminden Düzceli Mehmet kitabı için teşekkür ediyorum…. Lemalar kitabına merak uyandırdı Düzceli Mehmet….