Sercan Ç
@seinfeld26
19 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Oysa bizim bütün güzelliğimiz, yaşadıklarımızla düşündüklerimiz arasındaki acıklı çelişkinin yansımalarından ibaretti.
"Önce kelime vardı.” Kelimelerden önce de Yalnızlık vardı ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti yalnızlık.. Kelimenin bittiği yerden başladı. Kelimeler yalnızlığı unutturdu ve yalnızlık kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde.Kelimeler,yalnızlılığı anlattı ve yalnızlığın içinde eriyip kayboldu.Yalnız kelimeler acıyı dindirdi ve kelimeler insanın aklına geldikçe yalnızlık büyüdü,dayanılmaz oldu.
Gerçekle düş birbirine karışıyor; yalanın nerede bittiğini anlayamıyoruz. Tutunacak bir dalımız kalmıyor. Tutunamıyoruz...
"Ne ekersen onu biçersin" diyen rüzgarım sonrasındaki fırtınalarım... Bir şiire vurulup da hiçbir şiir olamayışım... ve nerede... nasıl...
ne zaman sonlanacağını artık pek de umursamadığım... bilemediğim hayatım... Hepsi bir "yaşandı bitti" noktasının etrafında dolanıyor... nokta gelip koyuyor sonunu... Hadi durma, al yalnızlığımı ört üzerine Olric...
