0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Hâlâ her yerdeydin.Buzdolabındaki kurabiye kabı,seçtiğin tezgâh arkası kaplaması,kitap raflarımın tozunu aldıktan sonra tüm fotoğraf çerçevelerimi yanlış yere koyuşun.” Kendi kendine gülümsedi. “Ama onları yeniden düzenleyemedim çünkü onlara en son dokunan sendin ve her şey senin bıraktığın gibi dursun istedim.”
adrian ve lia ikilisi seri boyunca beni ne kadar gerseler de güzel bir seriydi,kurgu olsun anlatım olsun.hatta filme dökülmesini bile isterim belki.
herkes bu final kitabını beğenmiş ama benim favori ilk kitaptı diyebilirim.
gelelim bu kitaba.öncelikle kesinlikle mutlu sonla bitmesini beklemiyordum ters köşe oldum diyebilirim,sonuçta çok fazla kan ve acının olduğu bir kitaptı.ya adrian ya da lia’nın ölmesini bekliyordum kesinlikle,nasıl sağ çıktılar bunca hengameden?öte yandan mutsuz sonla bitseydi kitap çöp olabilirdi,kıyıdan dönmüş resmen çünkü seri boyu zaten çiftin çilelerini okuduk.eh,bi’ mutlu sonu hakettiler,hakettik artık.sonu beni tatmin etmeye yetti,artık yavaş yavaş toxic ilişkilerini bırakıp tam bir aile olmaya başlamaları bana mutluluk gözyaşları döktürecekti neredeyse.önceden de dediğim gibi adrian da lia da rezil kişilik tipleriydi ama adrian’ın en azından her zaman belli bir duruşu vardı.lia?lia’ya diyecek şey bulamıyorum,sanırım adrian’la korkunçluğu eş değer benim gözümde.kötü adam saf kadın tiplemeleri 2015’te falan kaldı sanıyordum bunların hâlâ devam ediyor olmasını görmek…kötü adamın yanında bir de dominant kadın görsek keşke.neyse sado-mazo bir ilişkiydi sonuçta.seri boyu yan’ın lia’ya bir şeyler hissettiğini düşündüm hep,aralarındaki güzel ilişkiye yazık oldu bence harika bir çift olurlardı.jeremy’nin masumluğu ve yan’ın güzel karakteri beni bu kitapta gülümseten tek şeylerdi,bu karanlık kitaptaki tek aydınlık şeylerdi.öyle yani bir toxic kitabın sonuna daha gelmiş bulunmaktayız büyük ihtimal ben bu incelemeyi yazarken adrian ve lia hâlâ birbirlerini yiyorlardır :’)
7 saatte bir kitaba başlayıp direkt bitirmekle rekora koşmuş bulunmaktayım.ilk kitabın da sinir bozucu olmadığını söyleyemem ama bu kitap daha çok tetikledi beni.kitap boyu adrian’dan da lia’dan da nefret ettim.tamam adrian’ın manyak psikopat olduğunu hepimiz biliyorduk zaten de dişe bile izleme cihazı yerleştirmek nedir?şok oldum.adrian sıkıntılı olduğu kadar lia da sıkıntılı evlenene kadar kaçma şansı varken yüzük taktığın gece mi kafana dank etti her şey kızım?ki ne kadar travma yaşatmasına rağmen adrian ile hâlâ cinsellik yaşaması midemi bulandırdı.kitapta zaten sevgi dışında her şey var,ama bu ikisinin yaşadığı apayrı bir sapkınlık yani okudukça inanamadım.resmen bir tecavüz türü olan rıza inşasını okuyoruz kitapta,yazar bunları yazarken ne yaşıyordu…ayrıca niye seri boyu sürekli adrian’ın ne kadar iri cüsseli ve lia’nın da minik olduğu vurgulanıyor?kitap kadın aşağılamadan başka bir şey değil ve umarım son kitapta yazar bizi ters köşe yapıp feminist propagandasına başlar yoksa kafayı kıracağım sinirden yani.kitapta sadece iki tane sağlıklı karakter var o da yan ve jeremy (4 yaşında ) yan ile lia’yı çok fena yakıştırdığımı söylemeden edemeyeceğim.
ne kadar ilk kitabı açıklığa kavuşturmak için yazılmışsa da hâlâ oturmayan ve mantık hatası olan şeyler vardı.yazar 5 sayfa cinsellik yerine onlara değinseydi keşke.duygusal ilişkiye dair en ufak bir kırıntı bile yok.karakterler arasında sağlıklı bir cümle yok.yine de neler olacağını çok merak ediyorum maalesef, devam
