Bencillik, kişinin dilediği gibi yaşaması değil, başkalarından kendi istediği gibi yaşamalarını talep etmektir. Bencil olmamak da başka insanların hayatiarına iliş memek, onlara müdahale etmemektir. Bencillik, her zaman kendi çevresinde mutlak bir tip-monotaniuğu yaratmayı hedefler. Bencil olmayan ise, sonsuz tip-çeşitliliğini son derece zevk veren bir şey olarak algılar, kabul eder, ondan haz alır, tadını çıkarır. İnsanın ken dine ait düşünceleri olması bencillik değildir. Kendi düşünceleri ol mayan insan hiç düşünmüyor demektir. İnsanın komşusundan kendisi gibi düşünmesini, kendisiyle aynı görüşlere sahip olmasını istemesi son derece bencil bir davranıştır.