yakışıklı bebiş Josh
Selam ya YŞNE BEN GELDİİİİMM
Şaka maka ama uzun zamandır smut okumuyordum, özellikle smut olan bir kitaba başlamak biraz ağır kaçtı… ya neyse, seviyoruz okuyoruz işte kardeşim.
Kitap cidden ne diyorsa verdi. Başta pffff bunu mu okuyorlarmış demedim değil, çünkü gerçekten garipti yani. Bir ara bıraksam mı dedim ama sınav senemdi ve ben kitaplara aç bir öğrenciyim.
Okudum bitti yani, napabilirim? Neyse artık ciddi kişiliğini bir tarafa bırakıp yorum yapmak istiyorum özlemişim çünkü dowkfmwldka
Ben normalde çatır çatır okurum smut’ı gerçekten ama bu kitapta yeter kardeşim gidin kısırlaştırın kendinizi diye bağıracaktım. Okey türü bu ama her sayfa değiştirişimde libidoları artıyo sonra taktaktaktak yani iyi ki böyle komik bir dili vardı yoksa okuyamazdım.
Kırdığım üç puanların ikisi buradan gitti birisini de kitabın arka kapağında Josh’tan daha fazla stalk yapan bir adamdan bahsedilmişti, yani kanka sadece dört sayfa sürdü adam eve girdi işte sonra bir baktık bizimkiler bayıltmış adamı, ailesinin evinin önüne köpeğe ekmek atar gibi atacaklar adamı, sonra bir baktık pat Josh adamı yanlışlıkla öldürmüş.
-_-
Yani tamam bu da hafif değildi ama Josh’u geçmezdi yazar abartmış sanki bir tık? Ayrıca Josh’un babasının yaptığı kazara yamyamlık mevzusu derinleştirilmemişti, elbette babasının ne halt olduğunu az buçuk söyledi yazar, tamamen dememesi normal ama keşke biraz daha açsaydı konuyu.
Ya ne diyeyim baya kabarık bir trigger listesi vardı ama bence hafif çıtır çerez bir kitaptı. Okuması kolaydı, sadece smut baydı bir noktadan sonra. Ama iyi diyebilirim. Josh’a sımsıkı sarılmak isterdim üzümlü kekim minik(1.93) Joshua’m ya :(
Selam kızlar! Mıh 3 kitap yorumuyla geldim
Yorumum: Biliyorsunuz ki ikinci kitap sonuyla beraber okurlar olarak hem sinir krizi geçirip hem üzüntüden ne yapacağımızı bilemememiştik. (Ben mehsa’nın dm kutusunu çökerttim orası ayrı tabii ki) Üçüncü kitapta tahmin ettiğim gibi bool boooll sürünen Siraç okudum
Siraç’a asla kıyamıyorum, Elif’ten ayrı kaldığı sahnelerde içim yandıkça yandı. Özellikle dedesinden dayak yediği ve her gece kapının önünde penceresine baktığı yerlerde kopmuştum Bu adam bunları hak etmedi diye çırpınıp dursam da Elif sonuna kadar haklıydı ve Siraç’ın aklının başına gelmesi gerekiyordu. Tabii gönül isterdi hiç ayrı kalmasınlar ama canım Siraç ısrarla burnunun dikine gittiği için en son böyle bir çözüm bulundu
Bu kitap duygusal yoğunluk harici sır perdelerinin aralandığı bir kitaptı. İki kitaptır beynimin içini bir tahta kurusu misali kemiren düşünceler nihayet açıklığa kavuştuu. O yüzleşme sahnelerinde tabii ki Siraç’a üzülmek haricînde şokta şoka girdim
İlk kitapta Elif’i kaçıran kişinin Aziz Nehar çıkması, Aziz ve Melek arasındaki ilişkinin aslı ve daha fazlası açığa çıktı. Biraz daha öğrenemedeydik kriz geçirmem an meselesiydi
Eylül ve Siraç’ın akrabalık bağlarını az çok tahmin etmiştim bu sebeple onlar açısından sadece çoook mutlu oldum Siraç kendini biraz daha aşıp, hastalığını yenme aşamasına girdiğinde (o süreç gelecek çok umutluyum ahhshah) umarım yakın dostlarıyla olan güzel bir sahnelerini okuyabiliriizz Yetkililere duyurulur ahhshaha
Kitabın bir son sahnesi vardı arkadaşlar… Kötü bir son değildi ama hem tebessüm etmemi hemde gözyaşlarımın akıp gitmesini sağlayan duygu yüklü bir sahneydi Açıkçası kitapta sanırım beni en derinden etkileyen yer burasıydı. Bu sahne sonrasındaysa Siraç’ın dededen dayak yediği sahne var İçime oturdu o
