Şevval Taşdemir
@selamsevvalben
10 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Kısa Bir Görüş
Anthony Burgess, okumaktan fazlasıyla keyif aldığım bir yazar. Kendine has dünyası ve dünyasını betimlemek için kullandığı kelimeler, kurduğu cümleler alışılmışın dışında. Çoğu okurla ortak bir yönüm varsa, kendisini Otomatik Portakal eseriyle tanıdım ve diğer kitaplarını okumaya da bu kitabı sayesinde karar verdim.
Doktor Hastalandı, uzman bir dilbilimcinin yaşadığı talihsizlik sonucu hastaneye yatırılmasıyla başlıyor. Doktor, yani Edwin, fazlasıyla gözlemci, kendisine ne olduğunu anlamak için oldukça ısrarcı. Hastane arkadaşlarının sıradışı olması bir yana, onu içten içe yiyip bitiren en önemli konu, eşi ile yaşadığı bazı ciddi sorunlar. Kabullenmiş gibi yapmakta ustalaşmış olsa da aralarındaki özel anlaşmalar onu asla mutlu etmiyor.
Tedavisi başlayacağında aldığı önemli bir kararla tüm hayatı bir anda tepetaklak oluyor ve kendini ait olmakta zorlandığı bir dünyanın içinde buluyor.
Doktor Hastalandı, ait olmanın zorluğunu anlatan bir kitap bana kalırsa. Olmak istediğimiz kişi miyiz yoksa olmak zorunda bırakıldığımız kişiye dönüştüğümüzü farkında mı değiliz? Bizim için doğru olan hangisi ve doğrular her zaman mutlu eder mi? Var olmak ve ait olmakla kafayı öylesine bozmuşuz ki, bir robot bile duygularına bizden daha çok önem veriyor olabilir.
Okumaktan keyif almamın sebebi, kendimi zorlasam da anlatılmak istenileni kavrayabilmiş olmam ve kitaptaki her bir karakterle kendimde ortak bir nokta bulmam. Zorlanmamın sebebi ise çevirinin beni hayal kırıklığına uğratacak kadar kötü olması.
Kitabı orijinal dilinde okumadan yorum yapacak olmam ne kadar adil bilemiyorum fakat anladığım kadarıyla Burgess'in dilini kavramak ve dilimize uyarlamak zor olmuş. Cümleler devrik değil, düzensiz ve özensiz. Kendimi aynı cümleyi sekizinci kez okuyup, bir sınav sorusu çözüyormuş gibi (tabiri
Reklam
Kendimce: Otomatik Portakal1000Kitap
Puan vermedi·172 syf.··
Beğendi
·2020 17. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 01 Kasım 2020 02:53
Uzun uzun bir şeyler yazmayı çok isterdim zira oturup konuşmaya başladığınızda hakkında konuşmak için birkaç uzun dakikanızı vermeye gönüllü olabileceğiniz kadar iyiydi bu kitap. Sadece çok fazla anlatıp, fark etmeden heyecanını kaçıracak bir şeyler söylemek istemediğime kadar verdiğimden kısa tutacağım yorumumu.
Öfkeleniyorsunuz okurken. Alex ve çetesine öfkeleniyorsunuz, yaptıkları canınızı bir hayli sıkıyor ama sonra Alex'in başına malum olaylar gelmeye başladığında bir bakıyorsunuz ki bu kez ona acı çektirenlere kızıyorsunuz. Öyle garip ki, okuduğunuz her karakterle bir bağ kurmanız zor olmuyor, hepsi için sinirlenip hepsi için üzülüyorsunuz da. Çünkü okuduğunuz herkes ya çok genç, ya da gençlikten nefret ediyor ve bence dünya üzerinde sinir bozan birkaç şeyden ikisi bunlar. Gençlik ve gençlikten nefret eden yetişkinler... Sinirimizi bozan şeylere her zaman daha ilgili olduğumuzu düşünmüşümdür.
Okuması kolaydı benim için. Dili açık, anlatım sade ve anlaşılır... Belli bir süre sonra okuduğum iğnelemeler fazla gelir diye düşünürken baktım ki hepsinin altını çizmişim; tekrar tekrar okuyabilmek için. Ütopik kısımlar yok değil ama okuduğunuzun ütopik olduğunu kitabı bitirip kenara bırakınca anlıyorsunuz, okurken her şey çok gerçek geliyor. Benim gibi esnetmezseniz bir günde bitirebilirsiniz bile.
Ufak bir not: Sistem köleliği dışardan bakılınca her zaman can sıkıcıdır ama içeride daha da rahatsız edicidir.