Ey her an patlamaya hazır bomba gibi ilk gençlik dönemi ömrümüzün! Zaman her birimize acımasızca yontacaktı; düşman çizmesi altındaki ülkede siyasi fikir ayrılıklarının teferruat bile sayılmayacağını yaşayarak öğrenecek Harbiyeliler!
Zaten diktatörlük biraz da öngörülemez kötülük demekti; gülümseyen bir yüzün size bıçak saplacağını hemen kavrayamazdınız. Diktatörlük de ilk başta gülümserdi, sonrasında size bıçağı sapladığında acısını hisseder, kan kaybından yavaş yavaş öldürdünüz.
Zaaf hiç iyileşmeyecek bir yara gibidir, bir kere gösterdiğiniz de gizlemesi imkansızdır ve düşmanınızın ilk annesi daima o yarayı daha fazla derinleştirmektedir.