Zenginler varlığından ve konforundan emindi; emek veren kişiler de hayatından ve işinden. Bu mükemmel dünyada işsizlik sorunu veya çözülmemiş toplumsal bir sorun yoktu.
Böylece en sonunda, yerin üst kısmında zevk, rahatlık ve güzellik peşinde olan Zenginler; yerin altındaysa sürekli olarak emek koşullarına alışmaya çalışan İşçiler, yani Yoksullar kalacak.