"Niye her şeye burnunu sokuyorsun? Nesin sen?
İyilerin dostu kötülerin düşmanı Selena mı?
Haksızlığa uğrayan herkes el ele tutuşup seni mi
çağıracak? Başın beladan çıkmıyor, farkında mısın?".
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu anın içinde derin bir anlam var; zevk için değil, teselli için ihtiyaç duyulmak, dünyası paramparça olmuşken ona güvenilmek. Başkasının kırılganlığında huzur bulmayı hiç beklemiyordum, ama işte buradayım, Elliot'ı dünyası yıkılırken kıymetli bir şeymiş gibi kucaklıyorum.
Gözyaşlarım şimdi daha hızlı, sıcak ve amansızca akıyor. Kendime kapanıyorum, omuzlarım hıçkırıklarımın şiddetiyle titriyor. Acıyor. Tanrım, sonunda hissetmek, sonunda var olmak ne kadar acı veriyor. "Ben eşcinselim," diye fısıldıyorum boş odaya, kendime söylemeye asla izin vermediğim kelimeleri deniyorum. "Ben eşcinselim." Her tekrar aynı anda hem kırılma hem de iyileşme gibi geliyor.
"Yıllar önce, terapiye gitmeyi bırakmadan önce terapistim bir keresinde şöyle demişti: "Kendinin bu yönünü kilit altında tutarak hayatta kaldın. Ama hayatta kalmak, yaşamakla aynı şey değil."