“ Kendimi, bütün dalları balta ile kesilmiş bir ağaç gibi hissediyordum. Duyduğum ıstırap öylesine şiddetliydi ki, o zamana kadar ve ondan sonra çektiğim bütün acılar onun yanında hiç kaldı.”
“ Al bir demir çubuk, ‘Ben kuvvetliyim!’ denirdi bana ve iki eliyle tutunca demir çubuğu bükerlerdi. Ben de ‘Ben de kuvvetliyim” derdim -çünkü dayanamazdım-demir çubuğu tutunca açar ve gene dümdüz ederdim.
Yalnız bu meselede demir çubuk ben idim…”