Selin
@selinyevski
Öncelikle kitap gerçekten keyifliydi.İnsana hayatı ve kendisini sorgulatan bir eserdi bu nedenle okunmaya değer olduğunu düşünüyorum.
Kinik felsefesinin öncüsü olan Diyojen mutluluğun kaynağını ancak hiçbir şeye bağlı kalmayarak ve insanın kendi kendine yeterli olabilmesi ile mümkün olduğunu savunmaktadır.Kişinin en kısıtlı yaşam koşullarında bile, mutlu ve bağımsız olabileceğini göstermeyi amaçlamıştır. Hayatını son derece fakir olarak geçiren Diyojen'in içinde yaşadığı bir fıçısı ve bir çanağı vardır. Rivayetlere göre bir gün bir çeşme başında avucu ile su içen bir çocuğu gördüğünde “Bu çocuk bana fazladan eşyam olduğunu öğretti” diyerek elindeki çanağı da atmıştır.Ona göre, sade bir yaşam tarzı, sadelikten başka, örgütlenmiş, dolayısıyla uzlaşımsal toplumların görenek ve yasalarını da önemsememek anlamına gelir.
Platon'a göre "Sokrates'in delirmiş halidir. " Sokrates'den birkaç nesil sonra yaşamış ama onun hayat görüşünü benimsemiştir. Sokrates küçücük bir kulübede yaşar, bir çift sandalet ve aba giyermiş. Fakat Diyojen için bunlar bile lüks içerisinde yaşanmış bir yaşam olarak sayılmıştır.Bu yönüyle Sokrates'i ciddi bir şekilde eleştirmiştir.
Diyojen, sade ve anlaşılır olduğu kadar çok da sert bir dili var ve kimseden çekinmemektedir. Çünkü onun canından başka kaybedecek bir şeyi yoktur. Bir keresinde Diyojen zengin bir adamın evine girdiğinde adam asla yere tükürmemesini tembihler. Bir müddet sonra tükürmeye ihtiyaç duyan Diyojen adamın suratına tükürür ve bunun sebebinin de daha kötü bir yer bulamaması olduğunu açıklar.
Bu yönüyle bakıldığından gerçekten lafını esirgemeyen biri olduğu gözler önüne seriliyor ki bu yönüyle Büyük İskender'in bile beğenisini kazanmıştır. Büyük İskender " Eğer bir kral olmasaydım Diyojen olurdum. " demiştir.
Kısaca diyojen'in en
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayatımda okuduğum en ama en güzel kitaptan birisi de "Uçurtmayı vurmasınlar" oldu. Yer yer insanı düşündüren, yer yer duygusallaştıran özellikle de küçük bir çocuğun sorduğu sorularla insanı gerçekten çok hüzünlendiren bir yapıt.
1980 darbesiyle birlikte, düşünce suçu nedeniyle 4 yıl mahkum edilen İnci ve hapisanede doğmuş bir çocuk olan Barış'ın İnce'ye yazdığı (hapishanede ki diğer kadınlara yazdırdığı) mektupları konu alan bir kitap. Beni bu kitapta en çok etkileyen olay;
Barış'ın " ben büyüdüğüm zaman vatanını seven biri olmayacağım çünkü vatanını sevenleri bu kafese kilitliyorlar. " demesiydi. Bu cümle şu an yaşadığımız olayları o kadar özetler nitelikte ki. Yıllar geçse bile bazı şeylerin aynı kaldığının da göstergesi. Neyse, kısaca kitap muazzam ötesi herkesin okumasını ve filmini de izlemesini öneriyorum.
Nasıl başlasam bilemiyorum fakat beni çok etkileyen bayıla bayıla okuduğum bir kitap oldu ...
Yazıldığı dönemi böyle güzel yansıtan ve o dönemdeki görücü usulü evlilikleri eleştiren güzel bir yapıt.
Fitnat ve Talat'ın birbirlerine duyduğu aşkın okuyucuya aktarılması, Ali Bey'in pişmanlıkları ve acıları o kadar güzel işlenmiş ki. Sizde okuyucu olarak karakterlerin yaşadığı üzüntüleri, mutlulukları ve ümitleri onlarla birlikte hissedip yaşıyorsunuz. Kısaca çok güzel ve akıcı bir kitaptı...
