Şerife Akyıldız
@selipe
Şu anda okuduğu kitap
Bir ağaca bütün gerçekçiliğini küçük yaprakların ince damarları verir. Bir kumsal sadece bir kumsal değil, milyarlarca kum tanesidir.
Reklam
Adolf Hitler de dayak yediğini inkar etmiyordu. O sadece çektiği acıları inkar ediyordu, bu esnadaki duygularını inkar ediyordu bu yüzden milyonlarca defa katil olmuştu. Eğer o, kendi durumunu, olgularını kendi gerçekliğini hissetseydi ve ağlamış olsaydı, sıkıntılarına sebep olanlara duyduğu kendi kinini bastırmasaydı, aksine, bilinçli bir şekilde yaşasa ve anlamış olsaydı, bu kin yerine bir ideolojide sapıtmış olsaydı bütün bunlar yaşanmazdı.
Bir insan ancak, bir zamanlar kendisi olan dayak yemiş çocuğun duygularını hissetmeye, yetişkinlerin küstahlıklarını ve alaycılıklarını reddetmeye ve yargılamaya hazır olduğu zaman gerçeğe çekilen sınırları aşabilir. Ve ancak o zaman, diğer insanlar için tehlike olmaktan çıkar.
Eğer annem benimle konuşmuyor, benim sorularımı cevapsız bırakıyor, açıklama isteğime aldırış etmiyor, gözlerini benden kaçırıyor ve sevgime soğuk karşılık veriyorsa, o zaman kabahat, sadece benim kötülüğümdeydi diye düşünüyordum. Bir çocuk “Annem benden nefret ediyorsa, o zaman nefret edilecek biriyim,” diye düşünür.