“Din bir insanı soğukta dolaşırken gördüğünde ikaz eder.”Hasta olabilirsin, içeri gel!” der. Ama kolundan tutup içeri çekmez.”Orada oturma, şurada otur.” diye tavsiye eder ama ceketinden tutup asılmaz.Bu aynı zamanda dünya imtihanının da bir esasıdır.Allah insanların günah işlemesine engel olmaz.İmtihan salonunda kimseye zorla “doğru cevap “yazdırılmaz. Yanlış yazanın da eli, bir başkasının hukukuna müdahale etmediği sürece tutulmaz.Başkasının sorusuna ve kâğıdına müdahale edilmez.Herşey insan iradesine bırakılır: Peygamber ve onun yolunun takipçileri dini tebliğ ederken zabıta memuru gibi davranamaz.Bu o kadar önemli ki aynı ikaz defalarca tekrarlanır. Dikkatle okuyalım: Gaşiye: 21-22: “Anlat, nasihat ver,uyar, çünkü vazifen nasihattir,anlatıp irşad etmektir. Yoksa insanların başına dikilip, onları imana zorlayıcı değilsin.” Din nasihattir.(Müslim,imân,95) (“Kur’an , alemler için ancak bir öğüt ve hatırlatmadır.”Yusuf, 104) “Dinde zorlama yoktur.” (Bakara, 256) Dini esasların uygulanmasında zorbalık yapılamaz.Kimse müslümanlığa ve müslümanca yaşamaya zorlanamaz.Zorlama cinsenden hiçbir şey, hak din olan İslâm dinin de yoktur.Dinin konusu zorunlu fiiller, davranışlar değil; isteğe bağlı fiiller ve davranışlardır.Peygamber, insanların önünde duran bal ve zehire karşı teşvik ve sakındırma yapar, ısrarla tavsiyelerde bulunur. Kimsenin ağzına zorla bal vermez.Kimsenin elinden zehri almaz.Dini bunun ötesine taşımak daima tersiyle neticelenir.”