Düşüncelerimiz duygularımız ile desteklenmeli yoksa özellikle kaçtığımız kötü bulduğumuz duygular zihnimiz de gizli bir şekilde teşkilatlanır ve esas benliğimize özümüze hükmeder. Üzüntü, ızdırap ve acı bunları görmezden gelip sürekli mutluluk odaklı yaşamak insanı sadece hedonist yapmakla kalmaz, düz mantıklı ve duygusuz umursamaz bir insan yapar.