selman başar

selman başar
@selmanbasar
Clumsily, in the golden mean.
Âdem aleyhisselâmdan, son Peygamber Muhammed aleyhisselâma kadar bütün Peygamberler, hep aynı îmânı söylemiş, ümmetlerinden aynı şeylere îmân etmelerini istemişlerdir. Yehûdîler, Mûsâ aleyhisselâma inanıp, Îsâ ve Muhammed aleyhimesselâma inanmazlar. Hıristiyanlar, Îsâ aleyhisselâma da inanıp, Muhammed aleyhisselâma inanmazlar. Müslimânlar ise, bütün Peygamberlere inanırlar. Peygamberlerin diğer insanlardan ayrılan ba’zı üstün sıfatları olduğunu bilirler. Îsâ aleyhisselâmın hak dîni, az zemân sonra düşmanları tarafından sinsice değişdirildi. Bolüs (Pavlos) adındaki bir yehûdî, Îsâ aleyhisselâma inandığını söyliyerek ve Îsevîliği yaymağa çalışıyor görünerek, Allahü teâlânın indirdiği İncîli yok etdi. Dahâ sonra, Îsevîliğe teslîs (trinite) fikri sokuldu. Baba-oğul-rûhülkuds diye, akl ve mantığın kabûl edemiyeceği bir îmân sistemi te’sîs edildi [kuruldu]. Hakîkî İncîl gayb olduğu için, sonradan ba’zı kimseler, İncîller yazdılar. (m. 325) senesinde toplanan İznik rûhban meclisi, mevcûd olan ellidört İncîlden elli adedini ibtâl etdi. Geriye dört İncîl kaldı. Bunlar, Matta, Markos, Luka, Yuhannânın yazdıkları İncîllerdir. Bolüsün yalanları ve Eflâtûnun ortaya atdığı teslîs (trinite) fikri, bu İncîllerde de yer aldı. Barnabas adındaki bir havârî, Îsâ aleyhisselâmdan işitdiklerini ve gördüklerini, doğru olarak yazdı ise de, bu Barnabas İncîli yok edildi. Büyük Kostantin, putperest iken, (m. 313) de hıristiyanlığı kabûl etmişdi. 325 de, İznikde, 318 papazı toplayıp, bütün İncîllerin birleşdirilerek, bir İncîl yazılmasını emr etmiş ise de, papazlar, dört İncîl bırakmışdı. Bunlara eski putperestlikden de birçok şey sokulmuşdu. Noel gecesinin yılbaşı olmasını da kabûl etmiş, hıristiyanlık resmî bir din olmuşdu. [Îsâ aleyhisselâmın İncîlinde ve Barnabasın yazdığı İncîlde, Allahü
Sayfa 3·Kitabı okudu
Reklam
Kaç cephede birden savaşıyorsun?
Her şeyle savaşamazsın. Her konuda en iyisini yapamazsın. Her zaman mantıklı davranmak mümkün değildir. Bazen akışına bırakmak gerekir. Bazen savaşmak yerine yenilmek gerekir, huzurlu olabilmek için.
Sayfa 49·Kitabı okuyor
siyah ve beyaz
Bazen siyahların elinde büyüyünce tek seçeneğimiz beyazmış gibi gelir. Ancak bu çok yorucudur, siyahların beyazı olmak yerine kendi rengimizi keşfetmek gerekir.
Sayfa 45·Kitabı okuyor
Son
Hayat devam ediyor sevgilim ve sen beni artık sevmiyorsun. Ben hissediyorum. Hissetmez miyim? Bittiğini seziyorum ama sindiremiyorum. Bavulu yerinden çıkardım da içini dolduramıyorum. Gözümü sokağa dikiyorum ama yola çıkamıyorum. Kapının eşiğindeyim ama ardımdan kapatmıyorum. Bize bir son gerekiyor sevgilim. Senin beni yanıtladığın, benim sana sarılıp ayrıldığım bir son. Birlikte temize çekip kurtardığımız çocuklarımızı, birbirimize kattığımız gençliklerimizi kutladığımız bir son. Gözüme bakabildiğin, sesimi duyabildiğin bir son. Sevgisizliğinin adını duyabildiğim, bitti diyebildiğim bir son. Birbirimize başladığımız gibi bizi birlikte bitirmeyi de hak ettiğimiz bir son. Sevgilim! Senin beni nasıl sevmediğini duyduğum, sensizliğin bir yolunu bulduğum, veda edip gidebildiğim, hayatıma devam edebildiğim bir sona ihtiyacım var benim.
Sayfa 178·Kitabı okudu
Birliktelik
Bir an bir talihsizlik oldu ve göz göze geldiler. Baş başa, göz göze ve sevgisiz. Çok zordu. Hemen kaçıramadılar gözlerini. Biri, diğerinin gözlerinin içine bakarak "seni sevmiyorum" dedi içinden. Diğeri duyduklarına kafasını çeviremedi ve "biliyorum, ben de" dedi içine içine. Suskun bir haykırışla sevgisizliği ilan etmek ne kadar ağırdı.
Sayfa 172·Kitabı okudu
Reklam