Sevgisizliğine kalbimi bıraktım,
belki bi gün ısınır diye.
Oysa kalp, çoğu zaman
en büyük yanılgıdır insana.
Seni kalbimin en derin yerine koydum,
orda zaman durur sandım.
Meğer en derin yerler,
en sessiz vedalara açılırmış...
İçimde bir yerdesin hala
Adı anılmayan bir sükut gibi
Ne taşar, ne eksilir kalbim
Yalnızca bekler
Vaktiyle cihanı alan gönül
Simdi sessizliğe meyletti
Ne yük kaldı, ne fazlalık
Gidişin bir vakte bağlı deyil
Belki çoktan gittin
Bazı hisler vardır ki, gitmez
Yalnız durur kalbin en derin köşesinde...