Çocuklukta aldığımız terbiye ve yetişkinlik eğitimimizde bize, olumsuz duyguların "kötü" olduğu ve bu duyguları hissetmememiz ya da onlardan utanmamız gerektiği öğretilmiştir. Yeni yaklaşım ise, yalnızca gerçekleştirilen davranışların yargılanabileceğini, düşsel edinimlerin "iyi" ya da "kötü" diye yargılanamayacağını ifade eder. Yalnızca "davranış" kınanabilir ya da övülebilir. "Duygular" yargılanamaz ve övülemez.
Kendine hakim olma tuhaf bir deyim değil mi? Kendine hakim olan, kendinin kölesi olmuş olmuyor mu? Kendinin kölesi olan, kendinin efendisi de demektir. Aynı adam hem köle oluyor, hem efendi.