sema
@sema361
8 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·192 syf.·
8 günde okudu
·2018 7. kitabı
Demek böyle akıyordu hayat; dümdüz, renksiz, kapkara. Ve her geçen gün benliğinde şimdiye kadar şahit olmadığı bir iz bırakıyor, ne kadar küçük olursa olsun her izlenim ruhunda cılız bir ışık gibi parlıyordu.
Ve şafak gülümseyişiyle söndürdü gökyüzündeki yıldızları sevecenlikle; gece soldu, gece titriyor ve güneşte bir buz gibi dağılıyor, kalın bir perde umut dolu yürek, aydınlık ve özgürlükle karşılaşınca soluk alırken hafiflikle, sevinçle!
Reklam