Sema

Sema
@sema_ddd
Düşüncelerimi anlatan kelimelerin gitgide anlamsızlaştığını fark ettim.
"Sadece kıskanmakla kalmıyordum. Onu özlüyordum. Onun gözlerinin hapsinde olmayı bile özlüyordum. Bana bakmasını, bana dokunmasını, beni sevdiğini hissetmeyi özlüyordum. Herkes ona bakarken onun gördüğü kişi olmayı özlüyordum. Bu hissin ne demek olduğunu yeniden hissetmek istiyordum. Sevilmek istiyordum. Sadece birisi tarafından hastalıklı bir şekilde olsa da sevilmek istiyordum. Ben onun betasıydım. Alfa geri döndüğünde ayakta kalmak için direnen betası. Herkesin üstesinden gelse de savaşmaya başladıklarında beta daima alfaya yenilirdi."
Sayfa 381·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
"Hayvan tuzakları... Vahşi bir hayvanı bile yakalayan kapanlar. Demirden yapılır, ortasında bir kıskacı olur. İki ağzında sivri dikenli uçları olur. Üzerine basan her kuvvette hayvanı müthiş bir acıyla kıskaçlarının arasına kıstırır. İşte kalbim böyle yakalanmıştı ona. Böyle acı çekmişti o tuzağa kapıldığında ama sonra o acıyı kabul etmiş o acıyı da onunla birlikte sevmişti. O acıyla birlikte yatışmıştı. Kalbimi öyle sıkmıştı ki onun kapanı ruhumla bütünleştirmişti. Şimdi görüyordum ki o kapanı açmaya karar vermişti. Beni serbest bırakmaya. Kıskaçlarını etime batırdığı o yerlerden çekerek açıyordu. Birbirine kenetlenmiş parçalar ayrılırken daha büyük bir acı duyuyordum. Şimdi delik deşik bir kalple kapanımın benden uzaklaşmasını seyrediyordum."
Sayfa 377·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
"Sürgünü buraya kadardı. Ona göre cezasını çekmişti; şimdi eski hayatını, hükümdarlığını geri almak istiyordu ve ben onun kraliçesiydim."
Sayfa 369·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
"Gözlerimin içine bakarak, " Ama sen benimsin, " diye altını çizdi."
Sayfa 340·Kitabı okudu
"Ölümlerin insanlara ne kadar çok şeyi unutturabileceğini ilk elden tecrübe etmiştim. Gözlerinizi kapatıp artık onun hayatta olmadığını düşünmek öyle çok yakardı ki canınızı, açtığı yaralar dikiş izlerini sökerek teker teker kapanmaya başlardı. Onunla ilgili kötü olan her şeyi unutmaya yeterli olurdu."
Sayfa 297·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı