Sema
@sema_iu
31 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Yōzō denize bir taş fırlattı. "Çok rahatlamıştım. 'Şimdi buradan atlarsam bütün sorunlarım yok olacak.' diye düşünmüştüm. Borçlarım, okulum, ailem, pişmanlıklarım, sanatım, utanç duyduğum ne varsa... Marksizim, arkadaşlarım, ormanlar, çiçekler. Artık hiçbiri umurumda değildi. Bunu fark ettiğim an, o kayanın üstünde gülmeye başladım. Gerçekten çok rahatlatıcı bir histi.
Peki, neyse. İnsanın kendiaiyle bu şekilde alay etmesi hoş değil. Bunu yapmamın sebebi muhtemelen öz saygımın zedelenmiş olması. Hatta başkalarından laf işiteceğime ben kendimi yerden yere vururum. Bu korkakça bir davranış. Kendime karşı daha dürüst olmalıyım. Ah şu alçakgönüllülük...
Konuşmalarında "büyük" sıfatını sık sık kullanırlardı. Kim bilir, belki de bu sıkıcı dünyada kendilerini beklentiye sokacak bir şeyler istedikleri için bunu yapıyorlardı.
Puan vermedi·80 syf.·
2026 5. kitabı
Genç, bir kitap okur. O kitaba göre, kendisine bir kimlik yakıştırır. Kitapta okuduğu her şey gence mantıklı gelir. Ardından, ilk kitapta yazılanların tersini iddia eden başka bir kitap okur. Orada yazılanşar da mantıklı gelir! Ve genç kendine yeni bir kimlik tayin eder. Genç, dünyanın çatışma hâlindeki binlerce fikirle dolu olduğunu keşfeder. -Alper Kaan Bilir (önsöz)
