sema

Coşkun: Şimdi ne yapmalıyım? Emel:Ne istersen. Seni dinlemek güzel.Sende.. Saffet: Çocukça bir büyüklük var.(gülümser)
Sayfa 50·Kitabı okudu
Reklam
Coşkun: Birden senin bir sözün geldi aklıma ve birden ölüm filan anlamını kaybetti. Birden senin yanında olmak istedim. Yalnız bunu istedim.Ben de ölümcül bir hastalığa tutulsam dedim,bu hastalığa tutulduğumu bilsem dedim, bu ölümcül hastalık yüzünden her şey birden önemini kaybetse dedim, korkularımdan bile kurtulsam dedim... ve artık her şey bana vızgelse dedim,hemen ona gitsem dedim.. Emel:Evet?
Sayfa 97·Kitabı okudu
Coşkun: Belki de insanlar aynı oyunları oynuyorlar, hayatlarını birbirine benzer oyunlarla geçiriyorlar. Saffet: Ama biz başkayız değil mi? Coşkun(heyecanla): Evet,evet biz herkesten başkayız,öyle olmak zorundayız.
Sayfa 46·Kitabı okudu
Seni unuttum sanıp hatırlamak, Ne kadar acı biliyor musun? (ve sen hala bir yerlerde sevilmediğini sanıyorsun)

sema

, bir kitap okudu
Puan vermedi·104 syf.·
2020 11. kitabı
Fyodor Dostoyevski
6.9/10 · 5,5bin okunma