"Tıpkı diğer herkes gibi, seni de gerçekten anlamaya çalışmadım. Oysa her şeyin farkındayım, evet her şeyin! Korktum, incinmekten korktum... Uzun cümlelerimle seni sıktığımın, tüm anlattıklarımın seni eski, kötü anılara sürüklediğinin farkındayım. Ben sadece... Sadece anlatmak istiyordum. Çünkü..."
'Bu şehir bazen bir felakete uğramış gibi sallanmaya başlayıp üstüme çökünce kendimi sokağa atıyorum. Kocaman beton binalar, hatta o yemyeşil ağaçlar bile ne kadar küçük olduğumu yüzüme vurmak için üzerime geliyor. Keşke diyorum... Keşke tanıdık bir yüz görsem de içimi ona döküp bu ıssızlıktan kurtulsam, içimdekiler bir tsunami gibi bu beton yığınlarını yutar o zaman'