Sabah gözlerimi sana açarım. Akşam uykularımı senden alırım. Nereye, ne yana dönsem karşımda mutluluğun o harikulade baş dönmesini bulurum. Böyleyken gene şükretmem halime, hergelelik, açgözlülük eder seni üzerim. Aklıma gelmez ki seni usandırır, sana gına getirtiririm. Sana dert, sana ağırlık, sana sıkıntı olurum. Nesin be? Sevgili, dost, yar, arkadaş... Hepsi.
Seni sade bir dost, bir sevgili, bir can parçam olduğun için değil; beni, bu garip ve tedirgin canı, yaşama tutkusuna umuttan, aşktan, ölümü unutturan güzelim sevdalardan yana o aziz duyulara, düşüncelere sımsıkı bağlayan bir dünya olarak seviyorum.