Eğer, Bugün Aslında Dündü'deki gibi bir olay yaşayacak olursa tekrar tekrar yaşayacağı gün kesinlikle o gün olurdu. Çünkü o güne ait bütün anıları -ne kadar acı verici olursa olsun- unutmak istemeyeceği şeylerdi.
Hayatlarının böyle ilmek ilmek işlenmiş olması o kadar kasti görünüyordu ki... Sanki bir tanrı asırlardır hikayelerini yazyor, her detayı dikkatle planlyor ve yollarını özenle birleştiriyordu.
Kalbi bir kez değil, son bir yılda, hatta son on yılda birçok kez kırılmıştı ve ne zaman kırılan parçaları bir araya getirmeye, kalbini ve ruhunu hayali bir yapıştırıcıyla yeniden birleştirmeye başlasa parçalar tekrar kırılıyordu. Öyle ki her bir parça gitgide küçülüyor, daha az tanınır oluyor ve her darbeyle bir daha birleşemeyecek hâle geliyordu.
Dibe vurmanın en tuhaf yan nedir biliyor musunuz? Bir kez dibi gördüğünüzde bir daha asla yüzeye çıkamıyor olmanız. O uğultu, o düşme hissi asla sona ermiyor, her aşamada, Galiba buraya kadarmış, diye düşünüyorsunuz.