Senin beni unutma ihtimalini hatırlayıp çıldırıyorum.. Bazı günler ve bazı geceler yüzünü eskisi gibi hayal edemeyeceğimden korkup kahroluyorum, sonra tövbeler ediyorum. Seni unutma ihtimalini düşündüğüm için.
Evet, aralık kapıdan soğuk geliyor
Tam kalbimin üzerine bu akşam. (...)
Bugün de ince, bugün de kırıldı kırılacak
Bugün de
Tam nerede kalmışsam.
Edip Cansever
Gittin..
Gelmelerinde gizli gidişlerin varmış aslında fark edememişim..
Uçsuz bucaksız sandığımız bu yol aslında dar bi sokaktan başka bir şey değilmiş..
Yan yana gelmeden, elinin sıcaklığı yüreğime işlemeden, gözlerinin kahveliğinde boğulmadan gittin.
Ne çabuk yoruldun oysa ki..
Ben senin avucunun içindeki yollarda kayboldum.
Kader çizgileri derlermiş haklılarmış.
Benim kaderim ellerinde çiziliymiş.
Sen en çıkmaz yolummuşsun meğer..
Ben seni bulmaya çalıştıkça kaybetmişim..
Umarsız bir hastalık gibi yayılırken yüreğime,
Seni bir giz gibi susuşlarımda saklamışım...
Kelimeler yardım etmediğinde derdimi anlatmaya,
boğazımdan bir düğüm çıkarmışım..
Sonra susamadım hiç..
Sensizlikle konuştum, Ona dokundum..
Yağmurlu günlerin ıslaklığını sensiz yaşadım..
Hani haberin olursa diye göz yaşlarımdan, sensiz aciz olduğumu görme diye hep yağmurlarda ağladım..
Aslında gözyaşlarımın yanağımda yaptığı yolu gör istedim..
O yoldan bir gün sen geç istedim, bir gün uyandığında sol yanın yansın istedim..
Kilitler vurdum gel deyişlerime.
Paslı kaldım sensizlik sağanağından.
Anlatamadım kimselere sen gitmeyenimdin.
Bana Benden çok yakın bildiğimdin.