Hep özlüyor insan, elinde olanı olmayanı.
İki adım öteye de gitse, gözler ardını.
Öyle yürekler var ki, sanırsın pamuk ipliğine bağlı.
Özledim işte, ne yalan söyleyeyim yaktım satırları.
Bir an önce yalnız kalmayı istiyorum çünkü... Kendimi üstün gördüğümden değil ama o insanlarla sohbet edip eğleniyormuş gibi yapmama artık gerek olmadığını düşünüyorum, Saygımı, daha doğrusu iyi geçinmek uğruna sarf ettiğim çabayı hak etmiyorlar. Hem de hiç! Gerçekten de bundan daha fazlasını da yapabilmem mümkün değil