Semih
@semihtekinnnn
Makine Mühendisi
Lisans
İstanbul
İstanbul, 20 Ocak
864 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Cesare Pavese ile tanışmam Tezer Özlü'nün Kalanlar kitabı sayesinde oldu. Gönül rahatlığıyla söyleyebilirim, iyi ki olmuş. Kitap, yazarın 1935-1950 yılları arasında tuttuğu günlüklerden oluşmakta. Günlükler yazarın intihar ettiği tarihin 8 gün öncesine kadar devam ediyor.
Kitap boyunca intihara meyilli bir yazarın hayata karşı bakışını, hayat hakkındaki çıkarımlarını okuyoruz. Yazarın duygu aktarımı konusunda oldukça başarılı olduğunu düşünüyorum. En azından benim için öyle çünkü okurken gerçekten Pavese ile sohbet ediyormuşum hissine kapıldım. Kitabın bazı noktalarında öyle ağır sözler söylüyor ki o kısımları okuduktan sonra bir süre boş duvarı seyrettim. Kitaba "Yaşama Uğraşı" ismi verilmesi kesinlikle çok uygun olmuş. Yazar, günlüklerinde edebi çalışmalar ile ilgili de bolca düşünce paylaşıyor. Açıkçası o kısımlar beni pek çekmedi hatta bazı noktalarda sıkıldığımı hissettim. Kitabın en olumsuz noktası ise Pavese'nin kadınlarla ilgili düşünceleri. Yazarın kadınlar hakkında söylediği şeyler beni rahatsız etti ve puan kırmış olmamın nedeni de bu oldu. İncelemeyi kitabın son sözleriyle bitiriyorum: "Tiksiniyorum bütün bunlardan. Sözler değil. Eylem. Artık yazmayacağım."
Reklam
Kitabın temposu yüksek, kendini okutmayı başarıyor. Toplum, toplumun estetik algısı ve insanların estetik kaygılar nedeniyle yaptığı tercihler ile ilgili bolca iğneleme var. Hikaye, kaos ve absürtlükten besleniyor. Kurgusuna diyecek tek bir kelime yok Chuck Palahniuk inanılmaz iyi bir kurgu oluşturmuş ve bence kitabın en güçlü yanı kurgusu. Kitabın son kısımlarında sürekli ters köşe oluyorsunuz ve devamında ne olacağını merak ediyorsunuz. Devamını okuyunca tekrar bir ters köşe daha. Çarpıcı, başarılı bir kitap. Bu tarzı sevenlere öneririm.
