Hep yalnız günlerinde aradın beni
Yalnız günlerimde ortada yoktun
Göstermelik sevgiler, duyurmalık sözcüklerle avuttun
Aslında beni değil - sen kendini unuttun Unuttun hayat dolu, umut dolu genç kızı Saçlarında taraklar parçalanan,
Çiçekler gibi gülen, gözleri yalazlanan
Yedi renge sevginin renklerini ekleyen,
Her sabahı dalın kuşa sevdasıyla bekleyen,
Karanlıktan bile ışığı çalan,
Işığı sebilce sunan deli dolu o genç kızı unuttun.
Bir gururun kaldı bırakmadığın,
Bir büyük pişmanlığın unutmadığın.
Şimdi sevgi umuyorsun gördüğün her canlıdan
Her canlıya koşuyorsun hep bir şeyler vererek,
O gençlik yıllarında kalan delikanlıdan bir haber bekleyerek
Sevgi umuyorsun, yalnız kalıyorsun, kahroluyorsun.
Akşam güneşi gibi bende kayboluyorsun Akşam güneşi gibi bende kayboluyorsun
Gece yaklaştı, geç kaldın bahar.