Yalnızlığın ne kadar tehlikeli ve sinsi bir tutku olduğunu düşünüp tam aksine değişen hayatımdan ne kadar mutlu olduğumu kendime hatırlatıyordum. Demek sokaklarında tanıdık yüzler çoğalınca o şehri biraz daha sevebilirmiş insan
Her ne kadar insanlar ve aldığımız yaralar bizi anlamsızlığa sürükleyen geçerli bir sebep gibi dursa da büyük resimdeki bir kaç yapboz parçasından ibarettir. Yaşantımızdaki tüm kırgınlıklar bir araya gelse bile hakikati değiştiremezler.
Uykun geldiğinde uyu. Acıktığında yemek ye, üzüldüğünde ağla. Geri kalan her şey misafir. Hakikat o zaman kapıyı çalar. Aydınlanma planlayarak, düşünerek elde edilen bir süreç değildir. Sadece akışa güven.
~Bırak hayat sana rağmen değil seninle birlikte aksın.