Ama o sabah.. Daha fazlası da vardı..Hatta o sabah,her şey fazladan da fazlaydı! Uyanışım fazlaydı.Yataktan kalkışım, yürüyüşüm fazla. Yüzümü yıkayışım ve yine yürüyüşüm fazlaydı.Mutluluğa benzeyen bir şeyle kaplanmıştım. Ellerim, gözlerim ve gördüklerim fazlaydı. Bana hayatımı unutturan bir şey vardı üstümde.. Fazladan bir şey..Aşk.
Sorun da buydu zaten.Herkese,başka hayatların roman gibi gelmesi.Oysa sadece hayattı hepsi.Anlatınca roman olmuyordu.Belki en fazla,bir otopsi raporu...Konulu..