Ayşe Sena Gül
@senagulll
2 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İncelemeye geçmeden önce,
Bu kitaba iki kere başladım. İlk aldığım zamanlar bir hevesle başladım ama nişan zamanına kadar Kemal’e dayabildim ve bıraktım. Sonrasında dizisi çıkacak diye bir şans daha vermek istedim ve bir şekilde bitirdim. İyi ki de bırakmayıp okumuşum..
Öyle bir kurgu ki ben gerçek olmadığına kendimi inandıramadım. Müze fikri, romanın akışı, karakterler, mekanlar yani her şeyiyle çok iyi yazılmış bir kitap.
İncelemeye gelirsek:
Kemal’e olan bakış açım kitabın başında, ortasında, sonunda değişti. Ben Kemal’e artık kızamıyorum, onu anlıyormuş gibi hissediyorum. Aldatmayı normalize etmek istemem ama Sibel’le yollarını ayırdıktan sonrası benim için kabul edilebilir. Sonrası Füsun ve ailesinin yaptığı yanlışlardan ibaretti.
Geç olsa bile aşkına sahip çıkmasıyla mutlu olabileceği o hayata kavuşmasını çok isterdim.
Ama Kemal’in Füsun’dan ayrı kaldığı dönemle öldükten sonrasını karşılaştırdığımda; Füsun öldükten sonra mutlu olabildi bence. O bekleyiş, umut bitti ve sonuca vardı.Hayatının en mutlu anını yaşadığını bilen, her şeyin ardından “Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım.” diyebilen biriydi o. Bizim mutluluk diye beklediğimiz şeyle Kemalinkisinin aynı olduğunu düşünmüyorum. O yüzden o mutlu bir yaşam sürdü, bize de ona eşlik etmek kaldı.
Füsun’a gelirsek -yine aldatma kısmını geçerek - Kemal’in onu sevdiğini, 8 yıl boyunca sırf ona olan aşkından evlerine gelmesi karşısında sessiz kalışı beni Füsun’dan itti. Ailesi hatta kocasının bilmesine rağmen bunların olması olayın ayrı bir boyutu. Kendi hayalleri için, ona aşık olan birini aracı olarak kullanması; olmadığında da bir çocuk gibi davranması çok kırıcıydı. Bir karar vermesi için 8 yıl çok uzun bir süre, o hayallerinin gerçekleşmeyeceğini anladığında Kemal’i kabul etmiş gibi geliyor. Kendini
Reklam
Çalıkuşu üzerine..1000Kitap
Kitaba başlarken bu şekilde bir inceleme yazacağımı tahmin etmezdim. Öncelikle dizinin vermiş olduğu beklentiyle kitabın Feride ve Kamran’dan oluşacağını düşünmüştüm. Kitap aslında Feride’nin hikayesi. Onun hayatına tanıklık etmek oldukça keyifliydi.
Fakat Feride’ye çok fazla kızdığım noktalar oldu. Hep onun yaptıklarının tam tersini yapardım, niye böyle yaptın Feride? dedim. Kamranın aldatmasıyla sessiz sedasız kaçışı,iftiralar,kadın olmanın ağır yükü.. Feride’yi daha hırçın, sesini çıkaran birisi olarak kafama yazmıştım. O sessizliği içinde ben de ezildim. Hep tepki vermesini, sinirlenmesini,yüzleşmesini bekledim. O ise için için ağlayıp bir diğer maceraya attı kendini. Hep aynı yerden yedi tokadını. Çalıkuşuyken de, Gülbeşekerken de, İpekböceğiyken de.. Her şeyin en zorunu gördü. Hep güçlü durmak zorunda kaldı.İçim çok buruk, keşke her şey daha güzel olabilseydi onun için.
Kitabın sonunda da aşıklar barışıyor, tahmin ettiğimiz bir son. Bunca senenin ardından 5 senesini Kamranın acısıyla geçiren birinin yüzleşmesi, hesap sorması gerektiği düşüncesindeyim. Maalesef bunu da göremedik.
Tabii ki bunların yanı sıra Feride’nin çok güzel işlenmiş yanları da vardı. Ailesiz büyümesi, aşk acısı,merhameti,çocuk ruhu.. Munisesi.. Bu kitap gerçekten sadece bir aşk kitabı değil bir hayata tanıklık ediyorsunuz. Kesinlikle okumaya değer.
Yine de ben,her şeyiyle,Gülbeşekeri seviyorum..:))