Doktorlar anlamadı ama ben hastayım.Hastalığımı biliyorum:Umutsuzluk,kırgınlık...Ruh çöküntüsü içinde gittikçe kendimden ayrılıp başka bir insan oluyorum.Bu umutsuzluk ne yapmam gerekli olduğunu bilmememden geliyor.
Yalan, büyük bir yalan içinde uyuşmuşuz.Halk hiçbir şey bilmiyor, hiçbir şey sezemiyor.Bilse, sezse,bunca yüzyıllardan beri aldatılır,kandırılır mıydı? Nasıl bir uyuşturucu yalan bu... Gerçekten bu halkın bilip öğrenmesini istememişiz.İsteseydik önce halkımızı bütün acı gerçekleriyle tanır,ondan sonra ne yapmamız gerektiğini düşünürdük.
Burda her şey lafa dayanıyor. Çünkü başka hiçbir şey yok. Bu insanlar kendi felaketlerinden,mutsuzluklarından bile bir eğlence çıkarıyorlar; kendileriyle bir güzel alay ediyorlar. Bu bir saklı intikam mı, nedir?
Biz bu püsküllü belayı zorla başımıza aldık.Her ne çektiysek kendi beyinsizliğimizden.Bizde bu kafa varken,bizim gibilerine bir değil, on Zübük az gelir.