sena ♡
@senario
5 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Muazzam bir kitaptı. Kurgusu ve bu kurguyu ağır ağır ele alışı, her şeyi Matthew-Piranesi ile ilk elden öğreniyor, deneyimliyor ve hissediyor oluşumuz beni çok etkiledi. Ters köşesiyle, kitabın belirli bir bölümünden sonra yaşattığı duygu şöleniyle tek kelimeyle harikaydı. Şu anki favori kitabım, tek bir eksiği yok, aksine fazlaca kattıkları var. Bana cesaret ve samimiyet hissettiren, tekrar tekrar okuduğum cümleleri var. Nihayetinde, Piranesi'nin yitirdiği onca şeye rağmen kendine ve herkese karşı dürüstlüğü, Eve/Dünyaya olan bağlılığı, sonunda eski dünyada gördüğü her şeyin yeni dünyadaki timsalini bulurkenki merakı, saflığı; kendine bu dünyada da bir yer buluşu, aslında hiçbirimizin "özel" olmadığını, hepimizin ve Evlerin bile bir yerde birbirine benzediğini anlaması, her şeyiyle beni büsbütün mest etti. "Evin güzelliği ölçüsüz, şefkâti sonsuzdur." Piranesi'yi okurken kendim de dürüst olmak istedim, düşmanı öldüğünde bile tek dostunu ve düşmanını kaybettiğine üzüldüğünde onun kadar masum olmak, onu hapseden Evi özlediğini itiraf ettiğinde onun kadar cesur olmak istedim. Beni silkeleyen bir kitaptı. Bu hayatta hepimiz bazen kendimizi kaybediyoruz, belki su değil samimiyetsiz duygular, durumlar bizi boğuyor ama bazen hepimizin bir ölü kemiğine ya da cansız heykele dahi asil gözle bakan, onu koruyup kollayan bir Piranesi'ye ihtiyacı oluyor. Umarım hepimiz dürüst ve saf değerlere sahip oluruz, umarım hepimiz birbirimizi ve Ev'imizi koruyup kollarız.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yazarın dili güzeldi, çeviri de bilhassa tam yerindeydi o yüzden okuması keyifli bir kitaptı. Kitaptaki mitolojik ögeler veya sihirli daktilo gibi büyülü temalar, mitolojik ögeler yüzünden çıkan savaşa bakıldığında bana yetersiz geldi. Bu yüzden var olan potansiyelin iyi işlenemediğini hissettirdi. Bunun dışında, karakterlerin işlenişini çok beğendim. Cephede, revirde bulundukları ve Iris-Roman arasında geçen her etkileşim çok iyi yazılmıştı. Iris'in annesini kaybettiğinde hissettiklerinin kaleme dökülüşü de bir o kadar etkileyiciydi. Kitabın en beğenmediğim kısmı sonuydu maalesef. Aceleye getirilmişliği ve ikinci kitaba yer açılmak istendiği barizdi. Aynı türü paylaşan diğer kitaplara göre karakter analizi çok iyiydi, kurguyu da beğendim, ikinci kitabı merakla bekliyoruz.
Babası öldükten sonra Ione'u da alıp kaçan Renelm'in gururuna yenik düşüp Tırpan'ı da alarak teslim oluşu inanılmaz komikti. Ravyn'in ekibiyle canla başla uğraşıp İkiz Kızılağaç kartını almak için Ruh'la takas yapmasını okurken diğer sayfada Renelm ve hormonlarını okumak ayrı komikti. Rowanlardan nefret. Ravyn kral olmayı, Elspeth de kraliçe olmayı hak ediyordu. Tşk. Taxus'un geçmişini daha detaylı okumak ve sis dağıldıktan (sisteki ölümleri de detaylandırabilirdi) sonra kurgunun biraz daha uzamasını isterdim ama genel olarak işleyiş güzeldi, beğendim.
Kart ve sihir dünyası, özellikle her bölüm başında İkiz Kızılağaç kitabından alıntı paylaşılması etkileyiciydi. 12 kartın ayrı ayrı işlenmesini isterdim, belirli kartlar üzerinde daha çok durulmuştu. Kabus'un Elspeth'in zihninde 11 yıl yaşamasına rağmen birbirlerine hâlâ yabancı olmaları garipti. Biraz aceleye getirilmiş hissettirdi. Genel olarak konusunu beğendim.
