Bir insanı gerçekten sevmek, o insandan seni ayıran her şeyi unutup onu olduğu gibi kabul etmek ve ruhunu onun ruhunda eritmektir. Seni uçuruma götürse de, hiç düşünmeden peşinden gitmektir.
Aslında bir şeyleri sevmeye başladığımız anda, hem biz hem de dünya değişmeye başlamış demektir. Sevmeye başladığımızda inancımız artar, hem kendimize hem de diğer insanlara. Sevdiğimiz zaman, dünyada hiç kimsenin mutsuz olabileceğini düşünmeyiz. Sevilmemek değil, asıl sevmemek insan yaşamını cehenneme çevirir...
Yaşam doluyken sevmezdim ben karanlığı, hele de uzun süren karanlığı, kış karanlığını... Gün ışığı ne olursa olsun heyecanlandırırdı beni ama şimdi geçmişti güneşin bende yarattığı bu heyecan.