senem ∗
@senemnurr
kitap okumaya uzun bir ara verdikten sonra geri dönüş için güzel bir kitap seçmişim diyorum.
romanın arka kapağına baktığımızda roman içinde ne var? sorusu yazıyor ve cevap olarak cesaret, fedakarlık ve dostluk yazıyor. kesinlikle bu kitapta bolca dostluk görüyoruz. insan bazen o kadar çok anlaşılmak istiyor ki vahşi bir kutup ayısıyla bile arkadaş olabiliyor.
april wood 11 yaşında bir kız çocuğudur ve meteorolog babasıyla yaşamaktadır. norveç devletinin babasını görevlendirmesiyle bir adada sadece babasıyla ikisi kalıp babası araştırma yapacaktır. bu ada içinde bir tane bile ayı kalmamış ayı adasıdır. peki gerçekten hiç ayı olmadığı doğru mudur? küçük april şans eseri ayının silüetini görür ve onu araştırmayı bırakmaz.
april ile ayı gitgide iyice dost olurlar.
gerçekten güzel bir kitap zaten bir çırpıda okunuyor.
yıllar yıllar önce aynı adda yapılmış belgeselin kitaplaştırılmış hali. belgeseli izlemedim ama kitaptan çok keyif aldığım için belgeselini de izlemeyi düşünüyorum.
bu kitap için engin matematik bilgilerine gerek yok. size matematiksel bir kültür veriyor. dili de çok güzel bazı olayları öğrenmem de ekstra hoşuma gitti.
kütüphaneden okumuştum ama satın almayı da düşünüyorum çünkü ara ara bakmak daha iyi olur.
daha önce japon edebiyatından okuduğum eserler olsa da ithaki’nin japon klasiklerine olan başlangıcı şeytanın çırağı ile yaptım.
çok akıcı hemen bitebilecek bir kitap. iki kısa romandan oluşuyor ve kurgu olarak birbirinden bağımsız olsa da iki roman da aynı ana fikre sahip diyebiliriz
“bazı gerçekler göründüğünden çok farklıdır.”
iki roman da güzel ama çok da enteresan bir şey olduğunu düşünmüyorum, anlık kafa dağıtmalık okunur.
ilk öyküde yazan kişiyle dorian gray’i benzettim ben bu arada, kitapta da dorian graye atıf vardı değişik geldi
Spoi içerebilir
bir yazı yazacağım zaman en çok giriş kısmını yazarken zorlanıyorum. çünkü direkt ne yazmam gerektiğini iyi seçmem gerekiyor ve diğer kısımlarla bağlamam gerekiyor falan. her neyse şöyle bir giriş yapayım.
dorian gray'in portre'si ile ilgili bildiğim tek şey vardı o da kitabın bi sansürlü bi de sansürsüz versiyonu olduğuydu. konusuyla ilgili bile hiç fikrim yoktu. oysa kitabın arkasına baksaymışım az çok tahmin edermişim ama gidişat benim için tamamen sürpriz oldu diyebilirim.
kitap 3 mihenk taşı üzerine kurulu: lord henry, basil ve dorian üzerine. her şey basil'in dorian'a hayranlığıyla ve onu modeli olarak kullanmasıyla başlıyor. basil dorian'a gerçekten hayran, hatta aşık da. kitabın bana göre en tutarlı ve masum karakteri. tek suçu da dorian'ı taparcasına sevmesi.
basil, dorian'a olan hayranlığını lord henry'e itiraf etmesi sonucu lord henry dorian'ı aşırı merak ediyor ve tanışıyor. lord henry bi türlü ısınamadığım karakter. iç dünyasını asla anlayamadım. ayrıca kendisiyle çok çelişen bir karakter gibi gelmişti bana. yani düşüncelerini analiz etmeye kalksam zihnimde hiç kalmamış :D
işte lord henry ile dorian tanışınca başlıyor asıl her şey. dorian başta çok masum biriyken lord henry'nin fikirleriyle yeniden doğuyor ve hayata bakış açısı tamamen değişiyor diyebiliriz. basil'in yapmış olduğu mükemmel portre dorian'ın güzelliğinin farkına varmasına ve bir gün kendisinin yaşlanıp portresinin hep güzel kalacağı gerçeğiyle yüzleşmesine sebep oluyor. ve dorian işte o a keşke hep ben genç kalsam da tablo yaşlansa diyor ve dileği de gerçek oluyor. yıllar boyu dorian gencecik kalsa da tablo yaşlanıyor. ama tablonun yaşlanması yıllardan daha çok dorian'ın yaptığı kötülüklerle ilgili.
bir kötülük yaptığımız zaman sorun yok ama o kötülüğü telafi etmeyince diğer kötülükler
kitap iyi güzel hoş bayağı akıcı. bayağı ilgi çekici bir konusu da var ama neden bu kadar yüzeysel yazılmış dedirtti bana.
ana fikri de “her insan yaşının izin verdiği ölçüde davranış gösterir” gibi geldi bana. çerezlik bi kitap oldu.
ileride filmine de bakmayı düşünüyorum.
Benjamin Button'ın Tuhaf HikayesiF. Scott Fitzgerald · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202027,9bin okunma